Er is nieuwe stikstofjurisprudentie, en die is relevant voor iedereen die werkt aan woningbouw of andere ontwikkelingen op voormalige landbouwgrond. Dit keer gaat het over intern salderen in plannen, zoals bestemmingsplannen of een wijziging van het omgevingsplan.
Intern salderen betekent dat je de stikstofuitstoot van een nieuwe ontwikkeling wegstreept tegen de uitstoot van het bestaande gebruik op dezelfde locatie. Bijvoorbeeld de bemesting van agrarische percelen waar een nieuwe wijk komt.
Kort gezegd oordeelt de Raad van State: ja, je mag intern salderen in plannen toepassen, onder voorwaarden. Dat moet je wel verantwoorden in een passende beoordeling en niet in een voortoets. Dat is niet heel verrassend. Het lag in de lijn der verwachting na de zogenoemde 18 december-uitspraak, maar het is goed om dit bevestigd te hebben.
Wél nieuw is hoe je dan moet voldoen aan het additionaliteitsvereiste. Vrij vertaald: mag je die referentiesituatie, zoals de bemesting van landbouwgrond, gebruiken om intern te salderen? Of was het stoppen van die activiteit misschien al nodig voor natuurherstel?
De Raad van State stelt nu duidelijk dat de gemeente daar niet over gaat. Heeft de provincie (of het Rijk), als verantwoordelijke voor Natura 2000, niet expliciet in beleidsstukken vastgelegd dat deze referentiesituatie moet stoppen vanwege het natuurbelang? Dan mag je als gemeente intern salderen toepassen.
Dat geeft gemeenten en ontwikkelaars meer houvast. Tegelijk blijft elke situatie maatwerk: de passende beoordeling moet kloppen en het provinciale en landelijke beleid moet goed in beeld zijn. Meer over onze aanpak lees je op de themapagina stikstof. Loopt jouw plan vast op stikstof? We denken graag mee.